دامداری خیریه نیست! چرا گوسفندان بومی از جیب شما می‌خورند؟

اشتباهات رایج؛ چرا برخی با نژادهای خوب هم شکست می‌خورند؟

شاید بگویید: “فلانی رفت گوسفند نژاد آصف خرید ولی باز هم ورشکست شد!”

بله، کاملاً ممکن است. خریدن یک ماشین فرمول یک، شما را راننده قهرمان نمی‌کند. دامداری صنعتی، الزامات خودش را دارد.

۱. تغذیه سنتی برای دام صنعتی

نمی‌توانید گوسفند آصف را که پتانسیل ژنتیکی بالایی دارد، با “کاه و نان خشک” تغذیه کنید. این حیوان مانند یک ورزشکار حرفه‌ای است؛ نیاز به جیره بالانس شده، پروتئین دقیق و ویتامین‌های مکمل دارد. اگر سوخت مناسب نرسانید، بدن حیوان تحلیل رفته و تولید متوقف می‌شود.

۲. غفلت از بهداشت جایگاه

نژادهای اصلاح شده نسبت به بیماری‌ها حساس‌تر نیستند، اما چون فشار تولید روی آن‌ها بالاست (شیر زیاد و رشد سریع)، سیستم ایمنی‌شان نیاز به حمایت دارد. تهویه نامناسب و بستر کثیف، قاتل سرمایه شماست.

۳. عدم اصلاح نژاد تدریجی

بسیاری از دامداران بودجه خرید گله خالص آصف را ندارند، اما به جای شروع کار با تلقیح مصنوعی و دورگه‌گیری (Crossbreeding)، کلاً منصرف می‌شوند. اشتباه بزرگ اینجاست. شما می‌توانید با استفاده از قوچ‌های آصف روی گله بومی، ظرف ۳ نسل به خلوص بالایی برسید.

تکنیک‌های پیشرفته برای دامداران حرفه‌ای

حالا که متوجه شدیم چرا دامداری سنتی دیگر توجیه ندارد، بیایید چند تکنیک مهم را مرور کنیم که سود شما را تضمین می‌کند:

• فلاشینگ (Flushing) هدفمند:
  دو هفته قبل از قوچ‌اندازی، سطح انرژی جیره را ناگهانی بالا ببرید. این کار به تخمدان‌های میش شوک وارد کرده و تخمک‌گذاری را افزایش می‌دهد. در نژادهای مستعد مثل آصف، این کار یعنی دوقلوزایی تضمین شده.
• مدیریت زایش ۳ بار در ۲ سال:
  با استفاده از اسفنج‌گذاری و همزمان‌سازی فحلی، نباید منتظر فصل جفت‌گیری طبیعی بمانید. سیستم تولید مثل گوسفند نژاد آصف اجازه می‌دهد که شما زمان زایش را کنترل کنید تا بره‌ها دقیقاً زمانی به دنیا بیایند که قیمت گوشت در بازار پیک است (مثلاً شب عید).
• حذف بی‌رحمانه (Culling):
  این سخت‌ترین کار برای دامداران احساساتی است. دامی که دو بار پیاپی قصر (باردار نشدن) شده، یا دامی که دندان‌هایش ریخته و ضریب تبدیل بدی دارد، باید حذف شود. هیچ شانس دومی در دامداری صنعتی وجود ندارد. هر روز نگهداری او، دزدی از جیب بقیه گله است.